กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวลาทานข้าว พวกผู้หญิงนั่งฝั่งหนึ่ง พวกผู้ชายนั่งฝั่งหนึ่ง
เสิ่นเจี้ยนกั๋วกับเย่จื่อจินนั่งตรงข้ามกันพอดี ขอเพียงพวกเขาเงยหน้าขึ้นมา ก็มองเห็นอีกฝ่ายได้
เสิ่นเจี้ยนกั๋วเงยหน้าขึ้นมองเย่จื่อจินเป็นพัก ๆ เห็นเธอกินข้าวช้า ๆ ละเลียดกินคำเล็กคำน้อยอย่างเอร็ดอร่อย
อาศัยจังหวะที่เธอไม่ทันเห็นตัวเอง เขาก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวเงียบ ๆ อีกครั้ง
เย่จื่อจินสังเกตเห็นสายตาของเขาตั้งนานแล้ว กระอักกระอ่วนจนไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า
ในใจคิดพึมพำไม่หยุด “สหายเสิ่นคนนี้เป็นอะไรไป สายตานี้มองจนฉันรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง”
จางชุนเสียสังเกตเห็นความผิดปกติของน้องสามี จึงใช้ศอกสะกิดน้องสะใภ้รองข้าง ๆ เบา ๆ แล้วส่งสายตาเป็นสัญญาณให้เธอดู