กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน เสิ่นเจี้ยนเย่ก็เดินออกมาจากห้องด้านใน
ขอบตาของเขายังแดงเรื่ออยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าเพิ่งเห็นสภาพลูกชายแล้วรู้สึกปวดใจ
เขาเดินไม่กี่ก้าวมาตรงหน้าเย่จื่อจิน น้ำเสียงเจือความสะอื้นอยู่หลายส่วน
“เยาวชนปัญญาชนหลิน ขอบคุณเธอที่ช่วยเสี่ยวฝานบ้านฉันไว้ ฉันไม่รู้เลยว่าจะตอบแทนผู้มีพระคุณช่วยชีวิตอย่างเธออย่างไรดี”
พูดพลาง เขาก็ทำท่าจะคุกเข่าลงไป
เย่จื่อจินเห็นการกระทำของเขา จึงรีบก้าวเข้าไปประคองเขาขึ้นมาทันที
“สหายเสิ่น คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันรับไว้ไม่ไหวหรอก”
ขืนให้คนอื่นมาโขกศีรษะให้เธอจริง ๆ เธอจะกลายเป็นตัวอะไรกัน