ตอนที่ 57 กวางป่า

เย่จื่อจินกับอวี๋กุ้ยเหมยออกแรงไปไม่น้อย กว่าจะแบกซังข้าวโพดสี่กระสอบป่านกลับถึงบ้านได้

พุ้ยข้าวเที่ยงกินลวก ๆ ไปสองสามคำ ทั้งสองคนก็สะพายตะกร้าสะพายหลังมุ่งหน้าไปยังหลังเขา

เวลานี้ย่างเข้าสู่เดือนพฤศจิกายนแล้ว อากาศยิ่งทวีความหนาวเย็น บนยอดเขาเริ่มมีเกล็ดหิมะโปรยปรายลงมาตั้งนานแล้ว

ดูจากสถานการณ์เช่นนี้ คาดว่าที่ที่พวกเธออยู่อีกไม่กี่วันก็คงถูกหิมะสีขาวปกคลุมเช่นกัน

ถ้าหากยังไม่รีบกักตุนฟืนเพิ่มอีก ฤดูหนาวที่ต้องจุดฟืนเผาสองเตียงเตาคงไม่พอแน่ ๆ

“จื่อจิน ไม่รู้ว่าตอนนี้บนเขายังมีเกาลัดป่าอยู่อีกไหม วันนี้อุตส่าห์มาแล้ว เก็บกลับไปให้เยอะหน่อยเถอะ!”

อวี๋กุ้ยเหมยเดินไปพลางเอ่ยถามด้วยความคาดหวังไปพลาง