กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินแบกเสิ่นเสี่ยวฝานมาถึงหน้าบ้านของหัวหน้ากองการผลิต พอเห็นประตูใหญ่เปิดอ้าอยู่ ก็รีบวิ่งพรวดเข้าไปทันที
อีกทั้งยังวิ่งไปตะโกนไป “ป้าจ้าวอยู่บ้านไหม”
สองสามีภรรยาเฒ่าจ้าวกุ้ยฮวากำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน พอเห็นเย่จื่อจินวิ่งเข้ามาในสภาพตัวเปียกโชก ซ้ำบนหลังยังแบกเด็กมาคนหนึ่ง
พอมองดูให้ชัด กลับกลายเป็นหลานชายคนรองของบ้านตนเอง
จึงโยนฟืนในอ้อมอกทิ้ง แล้วรีบวิ่งเข้าไปรับตัวหลานชายมาทันที
“เยาวชนปัญญาชนหลิน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน”
เย่จื่อจินหอบหายใจพลางพูดว่า “ป้า เสี่ยวฝานบ้านป้าตกน้ำ เสื้อผ้าบนตัวเปียกชุ่มไปหมด ป้ารีบเปลี่ยนชุดให้เขาก่อนเถอะ”
เสิ่นเสี่ยวฝานหนาวจนตัวสั่นระริก เงยหน้ามองย่าของตน แล้วก็ปล่อยโฮร้องไห้ออกมาเสียงดังลั่น
“ย่า ฉันหนาวจังเลย”