เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอพวกหูจิ้งซื้อข้าวกลับมา ทั้งสองคนก็กินมื้อเที่ยงเสร็จพอดี
หูจิ้งนึกว่าพวกเธอไม่มีเงินถึงไม่กล้าซื้อกิน จึงเบะปากนินทาในใจ สภาพจนกรอบทั้งคู่ มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่มีเงิน
เธอวางกล่องข้าวลงบนโต๊ะเล็ก พอเปิดออกข้างในก็คือหมูตุ๋นซีอิ๊วกับไข่พะโล้ 1 ฟอง ส่วนอีกกล่องข้าวหนึ่งเป็นโจ๊ก
กลิ่นหอมของเนื้อพะโล้โชยเข้าจมูก อวี๋กุ้ยเหมยกลืนน้ำลายลงคออย่างห้ามไม่อยู่
หูจิ้งยังแกล้งพูดขึ้นว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าจะซื้อหมูตุ๋นซีอิ๊วบนรถไฟได้ หมูตุ๋นซีอิ๊วนี่ดูน่าอร่อยจัง”
หวงซูฉิงก็ซื้อหมูตุ๋นซีอิ๊วมาเหมือนกัน เพราะหูจิ้งจงใจอวดข้างหูเธอว่าหมูตุ๋นซีอิ๊วอร่อยแค่ไหน บ้านตนกินวันเว้นวันเลยทีเดียว
หวงซูฉิงไม่อยากยอมน้อยหน้า จึงกัดฟันซื้อมา 1 ที่
ความจริงที่บ้านให้เงินเธอมาแค่ 100 ก้อน คูปองเนื้อมีเพียง 2 ใบ เพิ่งออกจากบ้านก็ใช้ไปแล้ว 1 ใบ จึงพูดอย่างหดหู่เล็กน้อย