เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินเดินออกจากบ้านตระกูลเซี่ย เธอยังต้องไปบ้านของอู๋จิ้งอี๋เพื่อนร่วมชั้นอีกเที่ยวหนึ่ง
อู๋จิ้งอี๋ยังคงกลัดกลุ้มเรื่องงาน หากยังหางานไม่ได้ เธอก็คงทำได้เพียงลงชื่อไปลงชนบท
เธอมาถึงบ้านตระกูลอู๋ตามความทรงจำ อู๋จิ้งอี๋เห็นเธอมาก็ดึงตัวเธอเข้าบ้านด้วยสีหน้ากังวล
เรื่องของตระกูลเย่แพร่สะพัดไปทั่วย่านนี้นานแล้ว อู๋จิ้งอี๋เองก็เพิ่งรู้ข่าวตอนที่แม่ของเธอออกไปซื้อกับข้าว
เธอตั้งใจว่าจะรอให้ฟ้ามืดกว่านี้ค่อยไปหาเย่จื่อจิน นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมาก่อน
อู๋จิ้งอี๋พูดด้วยสีหน้ากังวล “จื่อจิน ฉันรู้ว่าเธอเสียใจมาก แต่พวกเราสู้คนพวกนั้นไม่ได้หรอกนะ เธอต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดี”
เย่จื่อจินมองอู๋จิ้งอี๋ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จากนั้นจึงพูดขึ้น “จิ้งอี๋ เธอเคยบอกว่าอยากซื้อตำแหน่งงานไม่ใช่เหรอ ฉันอยากขายงานทิ้ง เธอจะเอาไหม”