กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สองพ่อลูกหาที่นั่งตรงมุมร้านแล้วนั่งลง หลินจวินเอ่ยเสียงเบา
“ฉันได้ยินมาว่าวันนี้จะมีคนกลุ่มหนึ่งต้องเดินทางไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พ่อกับแม่ของเธอน่าจะอยู่ในคนกลุ่มนี้”
“จะไปที่ไหนแน่ชัดยังไม่รู้ ประเดี๋ยวฉันจะไปสืบดู ถามให้แน่ชัดแล้วค่อยมาบอกเธอ”
เย่จื่อจินเอ่ยอย่างซาบซึ้ง “พ่อ ขอบคุณท่านนะ”
หลินจวินเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางยิ้มพูด “เธอเป็นลูกสาวฉัน เรื่องของเธอก็คือเรื่องของฉัน วันหน้าห้ามพูดจาเกรงใจแบบนี้อีก”
เย่จื่อจินเม้มปาก พยักหน้า
กับข้าวไม่นานก็ยกมาเสิร์ฟ หลินจวินคีบกับข้าวให้ลูกสาวที่เพิ่งออกจากเตามาหมาด ๆ ทันที
“เธอกินให้เยอะหน่อย หากต้องลงชนบทจริง ๆ วันหน้าคงไม่ได้กินของอร่อยขนาดนี้แล้ว”
เย่จื่อจินยิ้มเจื่อน ๆ คิดในใจ ในมิติของเธอมีอะไรกันบ้างที่ไม่มี อยากกินอะไรก็ได้ทั้งนั้น