ตอนที่ 8 ขายบ้าน

เย่จื่อจินกลัวว่าพ่อแม่จะต้องทนหิวโหยระหว่างทาง จึงล้วงเงิน 100 หยวนและคูปองจัดสรรจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

นี่เป็นของที่เธอเพิ่งหยิบออกมาจากหีบพอดี จึงได้นำมาใช้ประโยชน์

เธอยื่นเงินให้หลินจวิน “ลุงหลิน เงินพวกนี้ลุงรับไว้นะคะ ฉันพึ่งพาได้แค่ลุงแล้วจริง ๆ บนตัวพ่อแม่ฉันต้องไม่มีเงินติดตัวแน่ ถ้าลุงได้พบพวกเขา รบกวนลุงช่วยเอาเงินไปให้พวกเขาหน่อยนะคะ”

หลินจวินไม่ได้ยื่นมือไปรับเงินและคูปองที่เธอยื่นมาให้ เขาขมวดคิ้วด้วยสีหน้าลำบากใจ

“เธอให้เงินไปก็ไม่มีประโยชน์ พวกเขาถือเงินพวกนี้ไว้ก็ซื้อของไม่ได้หรอก”

เย่จื่อจินคาดไม่ถึงว่ามีเงินก็ยังใช้การไม่ได้ พ่อแม่ของเธอไม่มีอะไรติดตัวเลยสักอย่าง หากถูกส่งไปชนบทแบบนี้ มิเท่ากับต้องรอให้อดตายหรอกหรือ