กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 492 ปากแข็งใจอ่อน
“ราชันสวรรค์ การเปลี่ยนแม่ทัพกลางศึกเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างยิ่ง!”
“แม่ทัพจวง หากราชันสวรรค์ไม่มีใจกว้างพอจะรับคน คำพูมไม่เคารพของท่านคงทำให้ถูกตัดหัวไปหลายครั้งแล้ว”
เหล่าที่ปรึกษายังคงช่วยกันไกล่เกลี่ย
แต่จวงเซียวมีเพียงประโยคเดียว “ตกลงท่านจะให้ข้าพาสตรีไปด้วยหรือไม่?”
ถ้าไม่ให้ไป ข้าก็ไม่ไปออกรบแล้ว!
ช่วงนี้อู่กั๋วอันกำลังรุ่งโรจน์ มีแต่คนคอยประจบสอพลอ แล้วเขาจะฟังคำเช่นนี้เข้าหูได้อย่างไร?
เขาโกรธจนหน้าแดงคอแดง คราวนี้คิดฆ่าจวงเซียวจริง ๆ แล้วตะโกนลั่นว่า “ข้าไม่เชื่อหรอกว่า หากไม่มีจวงเซียวแล้วจะรบศึกนี้ไม่ได้!”