กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 491 จวงเซียวคว่ำโต๊ะ
กล่าวตามตรง อู่กั๋วอันรู้สึกว่าท่าทีของตนยังสงบเป็นอย่างยิ่ง
อย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นถึงราชันสวรรค์ ยังยอมพูดจาอย่างมีไมตรีกับคนบ้าบิ่นตรงหน้า นี่ไม่นับเป็นพระกรุณาอันยิ่งใหญ่หรือ?
แต่เขาเพียงเอ่ยถึงหญิงเจ้าของร้านซาลาเปาเมื่อครู่ จวงเซียวกลับกล้าหน้าตึงใส่ได้อย่างไร?
อู่กั๋วอันกล่าวเช่นนี้ “แม่ทัพจวง ข้าได้ยินว่าช่วงนี้ท่านไปอาศัยอยู่ที่ร้านซาลาเปาโดยตรงหรือ? หญิงผู้นั้น ท่านชอบนางจริง ๆ หรือ?”
จวงเซียวคิดในใจ เกี่ยวอะไรกับเจ้า?
จะดูแลฟ้าดินก็ช่างเถิด ยังจะมายุ่งว่าข้าหาภรรยาหรือ?
แต่แม่นางบอกไว้แล้วว่า อย่างไรอู่กั๋วอันก็เป็นหัวหน้า เวลาพูดจากับเขาต้องสำรวมสักหน่อย