กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 480 ข้าไม่ยอมสวามิภักดิ์
“ใครจะรู้ว่าเจ้าจริงใจหรือเสแสร้งกันแน่” จวงเซียวพึมพำเสียงเบา
เขาคิดว่าหวังซวงไม่ได้ยิน
แต่หวังซวงได้ยิน อีกทั้งยังตอบเขาว่า “ไม่ว่าจริงใจหรือเสแสร้ง ตอนนี้ก็ไม่สำคัญสำหรับเจ้าแล้ว เจ้าไม่ใช่ทาสเลี้ยงม้าของสกุลหวังอีกต่อไป ตอนนี้เจ้าเป็นแม่ทัพจวง”
ขอเพียงเขาต้องการ บนโลกนี้ยังมีสิ่งใดอีกที่เขาไม่ได้มา?
มีน้อยมาก
และมีคนเพียงน้อยนิดที่บังคับเขาได้
ต่อให้อู่กั๋วอันในตอนนี้จะได้ชื่อว่าเป็นราชันสวรรค์ แล้วจะทำอะไรเขาได้?
จวงเซียวไม่ใช่ยังทิ้งงานกลางคันเพียงเพราะพูดกันไม่ถูกคอหรอกหรือ?
หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็เช่นกัน แม้รู้ว่าจวงเซียวเป็นศัตรูตัวฉกาจของเจิ้นทงโหว ตอนนี้นางก็ยังไม่ลงมือกับเขา