กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 435 รักลึกซึ้งแสนรวดร้าว
กู้ชิงฮวนกล่าวว่า “เดิมทีเรื่องเก่าแก่เหล่านี้ ข้าไม่อยากรื้อฟื้น แต่…เพื่อพิสูจน์ว่าข้าส่งอิทธิพลต่อหลัวเหย่ได้ รบกวนฮูหยินฟังเรื่องราวยืดยาวน่าเบื่อของข้าตั้งแต่ต้นด้วย”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนตอบอย่างไม่แสดงอาการว่า “พอดีเลย กลืนทองเข้าไปต้องรักษา ใช้เวลาไม่น้อย เจ้าค่อย ๆ เล่าได้”
นางยังรินชาให้กู้ชิงฮวนถ้วยหนึ่ง “ชาอุ่นกำลังดี”
กู้ชิงฮวนประคองถ้วยชาด้วยสองมือ “ขอบคุณฮูหยินเซี่ยที่ประทานชาให้ ตอนข้าอายุเก้าขวบ ข้าติดตามคนในบ้านไปไหว้พระที่วัด ที่นั่นข้าได้พบหลัวเหย่”
ประตูแห่งความทรงจำเปิดออก เรื่องราวในอดีตหลั่งไหลลงมาเช่นสายน้ำ