กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 436 พรานชั้นสูง
เมื่อหลิ่วอวิ๋นเหมียนฟังมาถึงตรงนี้ ในใจก็ร้องว่า “น้ำเน่า”
สำหรับพล็อตแบบนี้ที่เมื่อก่อนนางเคยเห็นแต่ในละคร ทั้งยังดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือได้ทบทวนอีกครั้งในวันนี้ หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ยังมีคำถามหนึ่งที่อยากถามเสมอ—
พวกเจ้าไม่มีปากกันหรือ?
พูดกันให้เข้าใจเสียก็สิ้นเรื่องไม่ใช่หรือ?
วิธีจัดการของกู้ชิงฮวนในตอนนั้นอาจไม่ถูกต้องนัก แต่นางก็เป็นเพียงแม่นางอายุสิบกว่าปี จะคิดรอบคอบไปเสียทุกเรื่องได้อย่างไร? นางยังเป็นน้องสาวสามีวัยเยาว์ด้วย
หลิ่วอวิ๋นเหมียนถามตัวเองว่า หากต้องเผชิญสถานการณ์เช่นนั้นในตอนนี้ นางก็คงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกู้ชิงฮวนในตอนนั้น