กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 427 คนแปลกหน้าที่คุ้นเคยที่สุด
อย่าคิดไปไกลเชียว ความคิดของนางบริสุทธิ์มาก พระน้อยกลุ่มหนึ่งฝึกวิชาเสร็จก็ถอดเสื้อผ้า แล้วกระโดดตูม ๆ ลงน้ำ
แค่คิดภาพตาม ก็เห็นภาพชัดขึ้นมาทันทีไม่ใช่หรือ?
ลู่ฉือกล่าวว่า “ข้ากับเขาเจอกันที่ลานฝึกยุทธ์อยู่บ่อย ๆ”
หลายต่อหลายเช้าค่ำ ทั้งสองคนคอยอยู่เป็นเพื่อนกันได้ เพียงแต่ต่างก็เย่อหยิ่งสันโดษเหมือนกัน ตลอดหลายปีจึงไม่เคยพูดกันสักคำ
นึกว่าชาตินี้คงไม่มีวันเกี่ยวข้องกันอีก ไม่นึกเลยว่าผ่านไปหลายปี เดินทางข้ามระยะทางหลายพันลี้ ทั้งสองจะได้กลับมาพบกันอีก
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเริ่มจับคู่พวกเขาแล้ว
ช่างมีวาสนาที่แม้อยู่ห่างไกลพันลี้ก็ยังได้มาพบกันจริง ๆ