บทที่ 426 ที่แท้ก็เป็นคนคุ้นเคยเก่า

บทที่ 426 ที่แท้ก็เป็นคนคุ้นเคยเก่า

เรื่องที่ทำให้หลิ่วอวิ๋นเหมียนขุ่นเคือง สามารถโยนความผิดให้หลัวเหย่ได้ทั้งหมด

เรื่องที่หลัวซางมีปากเสียงกับหลิ่วอวิ๋นเหมียนปิดบังไม่ได้ แต่นางสามารถพูดให้เบาลงได้ว่า ทั้งสองฝ่ายมีเรื่องขัดแย้งกัน ทว่านางได้เข้าไปไกล่เกลี่ยแล้ว

ใครจะรู้ว่า หลังพบหลัวเหย่ หลิ่วอวิ๋นเหมียนกลับโมโหขึ้นมาอีก

เท่านี้ก็โยนความผิดออกไปได้มากกว่าครึ่งแล้ว แม้จะไม่ใช่ทั้งหมดก็ตาม

อย่างไรก็เป็นแค่ลูกนอกคอกที่เกิดจากสาวใช้ชั้นต่ำ สมควรแล้ว

ฮูหยินหลัวคิดด้วยจิตใจบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง

หลัวเหย่ไม่ทำให้นางผิดหวัง

เขาเหลือบมองหลิ่วอวิ๋นเหมียน แล้วกล่าวอย่างดูแคลนว่า “ก็แค่นั้น”

“นายท่านสาม” สาวใช้ข้างกายเขาเอ่ยเสียงแผ่ว