บทที่ 425 ก่อเรื่องกลางงาน

บทที่ 425 ก่อเรื่องกลางงาน

หลัวซางเติบโตมาอย่างทะนุถนอม ตั้งแต่เล็กจนโต ในอวิ๋นโจวซึ่งเป็นถิ่นของนาง ใครบ้างไม่เห็นแก่หน้าเวยหย่วนโหวแล้วประจบเอาใจนาง นางเคยถูกหักหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?

นางจึงหน้าแดงก่ำทันควัน ลุกพรวดขึ้นยืน ชี้นิ้วไปทางหลิ่วอวิ๋นเหมียน “เจ้า—”

“เพียะ—”

หลัวซางร้องเสียงหลง กุมข้อมือถอยไปหลายก้าว แล้วเอื้อมมือไปชักกระบี่

บนหลังมือขาวผ่องของนาง บัดนี้มีรอยเลือดลึกเป็นทางหนึ่ง ดูแล้วชวนให้ใจหาย

เสวี่ยอี๋ค่อย ๆ เช็ดแส้สั้นของนางอย่างไม่รีบร้อน

ไม่มีใครเห็นว่านางหยิบแส้สั้นออกมาจากที่ใด แล้วลงมือได้อย่างไร

หลัวซางไม่เคยเสียเปรียบมาก่อน บัดนี้ดวงตาแดงก่ำ สีหน้าราวกับพร้อมสู้ตาย “สาวใช้ชั้นต่ำ! เจ้ากล้าลงมือกับข้าหรือ!”