กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 354 ในที่สุดก็เข้าหอ
หลิ่วอวิ๋นเหมียนถูกลู่ฉือโหมบุกอย่างหนักจนไม่มีทางหนี
นางสัมผัสได้ถึง “สัญญาณ” ว่าลู่ฉือกำลังมีอารมณ์
แต่ถึงกระนั้น บุรุษผู้นี้ก็ยังควบคุมสัญชาตญาณทางกายของตน เอ่ยขอคำมั่นจากนาง
ราวกับนั่นเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขา
หลิ่วอวิ๋นเหมียนต้านทานไม่ไหว เมื่อมองดวงตาสุกสว่างของเขา ในที่สุดก็พยักหน้า “ใช่ ลู่ฉือ ข้าพึงใจเจ้า”
ลู่ฉือดีใจจนแทบคลุ้มคลั่ง เขาอุ้มนางพาดข้างแล้วหมุนไปรอบห้องอย่างเบิกบาน
“เหมียนเหมียน เหมียนเหมียน เจ้าเป็นของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดของข้า!”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนถูกเขาหมุนจนตาลาย แต่กลับรู้สึกราวกับรอบกายเต็มไปด้วยฟองสบู่สีชมพู
นางชอบลู่ฉือ ชอบที่ลู่ฉือรักนางอย่างจริงใจและเร่าร้อนเช่นนี้