กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 353 หลิ่วอวิ๋นเหมียนยั่วยวน
เห็นหลิ่วอวิ๋นเหมียนเงียบไปครู่ใหญ่ ลู่ฉือก็เงยหน้าขึ้น “โมโหถึงเพียงนั้นเชียว? หรือว่ากวนอินหนูฉี่ลงโอ่งน้ำอีกแล้ว?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “...”
คนที่กำลังดื่มน้ำแกงก็คือเจ้า เจ้านี่ช่างกล้าแช่งตัวเองเสียจริง
“ไม่เกี่ยวกับกวนอินหนู” หลิ่วอวิ๋นเหมียนตอบ
นั่นเป็นเรื่องน่าอับอายในอดีตของกวนอินหนู สมัยเพิ่งไปอยู่ตระกูลหลิ่วได้ไม่นาน
ช่วงปีใหม่ทั้งที เจ้ายังไปรื้อเรื่องเก่ามาพูดกับเขาอีก ดีแล้วหรือ?
“แล้วใครทำให้เจ้าโมโห? หรือถูกท่านแม่ยายตำหนิ?” ลู่ฉือหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้”
เขาไม่กล้ายื่นมือเข้าไปยุ่งกับสงครามระหว่างสตรี