บทที่ 310 หรือว่าตั้งครรภ์

บทที่ 310 หรือว่าตั้งครรภ์?

พั่งหยาทรมานจนทนไม่ไหว จึงเลิกอิดออดแล้วยื่นมือออกมา

หานผิงชวนรีบยื่นแขนตัวเองเข้าไปให้นางใช้พยุง

หลิ่วอวิ๋นเหมียนยื่นมือไปจับชีพจรให้พั่งหยา

ครู่ต่อมา นางเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ “พั่งหยา เจ้า…”

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกใจกับปฏิกิริยาของหลิ่วอวิ๋นเหมียน

ทุกคนรู้ดีว่าวิชาแพทย์ของหลิ่วอวิ๋นเหมียนเป็นอย่างไร

เรื่องที่ทำให้นางอุทานเช่นนี้ได้ คงไม่ใช่โรคร้ายที่รักษาไม่หายกระมัง

พั่งหยาก็คิดเช่นนั้น

“เหมียนเหมียน” นางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ข้าคงกำลังจะตายแล้วใช่หรือไม่”