กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 309 การพบกันอีกครั้งที่แสนพิเศษ
ไป๋จงทำเช่นนี้มาโดยตลอด
ดังนั้นวันนี้แม้จะมีผู้ป่วยอยู่ ไป๋จงก็ยังทำเหมือนก่อน ยกขนมเมฆไปให้หลิ่วอวิ๋นเหมียน
แต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนโบกมือแล้วบอกว่า “ไม่กินแล้ว”
“เช่นนั้นข้าจะหยิบใส่จานวางไว้ให้พี่สาวก่อน เดี๋ยวค่อยกิน”
“ไม่ ไม่ต้องเผื่อข้าหรอก” หลิ่วอวิ๋นเหมียนว่า “เช้านี้ข้ากินมากไปหน่อย ท้องเลยไม่ค่อยสบาย”
แม้ขนมเมฆจะอร่อย แต่มีน้ำมันมาก ย่อยยาก
“พวกเจ้ากินเถิด ทิ้งไว้ถึงพรุ่งนี้ก็ไม่อร่อยแล้ว”
“ก็ได้”
ไป๋จงไม่ใช่คนกินคนเดียว จึงแบ่งขนมเมฆให้พั่งหยา