กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 304 ตราประทับส่วนตัว
แม่นมเฉียนคล้อยตามว่า “พระชายาจวิ้นอ๋อง โปรดใจเย็นลงก่อน พวกเราต้องรอโอกาสได้แน่นอน!”
พระชายาจวิ้นอ๋องหรงกำหมัดแน่น เส้นเลือดบนหลังมือเต้นตุบ ๆ
“ข้าทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว”
“เฮ้อ!” แม่นมเฉียนกล่าว “บ่าวชราเข้าใจความรู้สึกของท่านดี บ่าวชราเองก็แทบอยากแก้แค้นให้ท่านหญิงเซี่ยนจู่เดี๋ยวนี้เช่นกัน เพียงแต่พวกเราต้องอดทนจึงจะทำสำเร็จ!”
“ต้องรอถึงเมื่อใด? หากหลิ่วอวิ๋นเมี่ยนตั้งครรภ์ขึ้นมาจะทำอย่างไร?”
ร่างแม่นมเฉียนสั่นสะท้าน ก่อนจะอึกอักว่า “เอ่อ…คงไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง ตอนนี้เจิ้นทงโหวงานยุ่งมาก บ่อยครั้งก็ไม่กลับจวน ไม่มีทางหรอก ไม่มีทาง!”