บทที่ 305 คนกลัวดัง หมูกลัวอ้วน

บทที่ 305 คนกลัวดัง หมูกลัวอ้วน

“ได้ เจ้าสบายใจเถิด” หลิ่วอวิ๋นเมี่ยนกล่าวอย่างจริงจัง

แม้จะรู้สึกกดดัน แต่ในเมื่อรับปากแล้ว นางก็เชื่อว่าตนทำได้ดี

ลู่ฉือยิ้มให้นาง “ข้าวางใจเจ้ามาตลอด ข้าจะไปหยางโจว ที่นั่นมีของอุดมสมบูรณ์ มีอะไรอยากให้ข้าซื้อกลับมาหรือไม่?”

หลิ่วอวิ๋นเมี่ยนครุ่นคิดแล้วส่ายหน้า

ลู่ฉือไม่ยอมแพ้ จึงชี้แนะนางว่า “อย่างเช่นงานปักจากเจียงหนาน ผ้าแพรผ้าไหม หรือสิ่งอื่น ๆ”

หลิ่วอวิ๋นเมี่ยนครุ่นคิดอีกครั้ง “ข้าไม่สนใจเลย หยางโจวมีของขึ้นชื่ออะไรหรือ? พอพูดถึงหยางโจว นอกจากของกินอร่อยสารพัดกับทิวทัศน์งดงามของเจียงหนานแล้ว ข้านึกออกเพียงอย่างเดียว…”