บทที่ 303 ลูกธนูมืดที่ยากป้องกันในการแก้แค้น

บทที่ 303 ลูกธนูมืดที่ยากป้องกันในการแก้แค้น

หลิ่วอวิ๋นเหมียนพยักหน้า “ก็ดี”

หานผิงชวนไปหลินโจวเพื่อดูแลลู่ฉือ ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ควรกลับมาแล้ว

“มีอะไรให้ข้าช่วยก็บอกมาได้เลย ถึงอย่างไร...ข้าก็คงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าวต่อ

ลู่ฉือมองนางแล้วยิ้ม ในแววตาอ่อนล้ามีรอยยิ้มสบายใจปรากฏขึ้นในที่สุด

เขากล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องทำอะไร แค่อยู่คุยกับข้าก็ดีมากแล้ว”

เมื่ออยู่กับหลิ่วอวิ๋นเหมียน ความต้องการทางใจที่เขามีต่อนางนั้นเหนือกว่าแรงปรารถนาทางกายมากนัก

แน่นอนว่าอย่างหลังเขาก็มีอยู่บ่อยครั้ง อย่างไรเสียเขาก็เป็นบุรุษปกติคนหนึ่ง