กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 302 ระหว่างดำเนินการปฏิรูป
ทั้งสองคนหารือเรื่องการปฏิรูปอำนาจบัญชาการทัพของราชสำนักกันจนฟ้าสาง
ลู่ฉือจดบันทึกไว้เต็มปึกกระดาษ
หลิ่วอวิ๋นเหมียนมารู้เอาทีหลังว่าตนง่วงแล้ว จึงฟุบอยู่บนเตียงเหมือนหมาตาย พูดอย่างหมดแรงว่า “เจ้าจดไว้มากมายเช่นนี้ทำอะไร? ราวกับเจ้าเป็นคนไปปฏิรูปเสียเอง”
ลู่ฉือยิ้ม “อืม ฮ่องเต้ตรัสเช่นนั้นพอดี”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเบิกตาโพลงทันที “หา?”
นางกลายเป็นคนปากอัปมงคลตั้งแต่เมื่อไรกัน?
“ถุย ๆ ๆ” นางรีบถ่มน้ำลายสองครั้ง “พูดเรื่องดีไม่เป็นจริง เรื่องร้ายก็อย่าให้เป็นจริงด้วย!”
ลู่ฉือเห็นท่าทางงมงายของนางแล้วอดหัวเราะไม่ได้ “ข้าต้องไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้แล้ว”
เอาการบ้านไปส่ง