บทที่ 226 เฟิ่งซีผู้นี้

บทที่ 226 เฟิ่งซีผู้นี้

หลิ่วอวิ๋นเหมียนใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วยามกว่าจะเย็บบาดแผลของหลี่เจียวเจียวเสร็จ

ท้ายที่สุดหลี่เจียวเจียวก็หมดสติไป

หลังทำทุกอย่างเสร็จ หลิ่วอวิ๋นเหมียนกำลังจะลุกขึ้น หากไม่ได้ลู่ฉือคอยประคอง นางก็คงหมดสติไปด้วย

กระดูกต้นคอ หัวไหล่ เอว… ล้วนแข็งตึง ขยับเพียงเล็กน้อยก็ปวดเมื่อย

“บาดแผลของเขาลึกเกินไป” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าว “หลังจากนี้ต้องกินยาแน่นอน มาเถิด…”

นางดึงลู่ฉือไปพูดกระซิบกระซาบอยู่ข้าง ๆ

“เป็นอะไรไป ค่อย ๆ ขยับ” ลู่ฉือกุมมือนางแน่น

“เจ้าว่าข้าควรใช้ยาที่ดีที่สุดหรือยาระดับกลางกับเขาดี?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนถาม

ลู่ฉือ “...ใช้ยาดี ๆ เถิด”