กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 225 บาดแผลอันประหลาด
แม้ในใจจะหยอกล้อ แต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็จริงจังกับธุระตรงหน้า
นางถามอันหู่ว่า “หลี่เจียวเจียวบาดเจ็บตรงไหน? อาการหนักหรือไม่?”
“ข้าน้อยไม่ทราบขอรับ” อันหู่ตอบอย่างซื่อ ๆ “คนของพวกเขาล้อมเขาไว้แน่นหนา แม้แต่ท่านโหวก็เข้าไปใกล้ไม่ได้”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนถาม “เช่นนั้นเหตุใดยังต้องไปยุ่งกับเขา?”
หลี่เจียวเจียวผู้นี้ก็แปลกคน
เขาคิดว่าตนเองเป็นสตรีจริง ๆ หรือ ถึงได้อายที่จะเปิดแผลให้คนเห็นกลางถนน?
หรือว่าเขาบาดเจ็บตรงที่ลับ?
ให้ตายเถอะ!
คงไม่ได้มาจงหยวนแล้วฆ่าไก่ไปตัวหนึ่งหรอกนะ?