บทที่ 171 กิจการเงียบเหงา

บทที่ 171 กิจการเงียบเหงา

หลิ่วอวิ๋นเหมียนจัดหน้าร้านที่เปิดไว้ก่อนหน้านี้อย่างง่าย ๆ แล้วให้หลิ่วหมิงอี้เขียนป้ายผ้าให้

หลิ่วหมิงอี้ไม่ยอม

“ลายมือข้าเขียนไม่สวย เจ้าให้สามีของน้องเขยเขียนให้เถอะ หรือไม่ก็รอท่านพ่อมาแล้วให้ท่านพ่อเขียนให้”

ตอนนี้เพิ่งวันที่สิบหกเดือนหนึ่ง โดยพื้นฐานแล้วก่อนสิ้นเดือนหนึ่งจะไม่มีคนมาหาหมอ

หลิ่วอวิ๋นเหมียนกลับกล่าวว่า “มีอะไรสำคัญเล่า? ขอแค่เขียนให้เป็นระเบียบ ให้คนเห็นแล้วรู้ว่าที่นี่รับรักษาคนก็พอ พี่รอง รีบเขียนเถิด ข้าจะแขวนออกไปแล้วเปิดกิจการเดี๋ยวนี้”

หลิ่วหมิงอี้ “……เปิดกิจการจะทำลวก ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร? ไม่ได้ ไม่ได้”

“ได้สิ ข้าบอกว่าได้ก็ได้”

หลิ่วหมิงอี้ “เช่นนั้นเจ้ารอพรุ่งนี้ ให้สามีของน้องเขยกลับมาตอนค่ำแล้วเขียนให้”