กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 172 องค์หญิงเสด็จถึงเรือน (1)
นี่มิใช่องค์หญิงหย่งเจียที่บังเอิญพบกันในเทศกาลโคมไฟ แล้วถูกลู่ฉือแสร้งทำเป็นไม่รู้จักหรอกหรือ?
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดดูแล้ว ก็ตั้งใจจะแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเช่นกัน
เสี่ยวไป๋เอ่ยอย่างกระตือรือร้นว่า “แม่นางผู้นี้ป่วยเป็นอะไรหรือ?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “...เสี่ยวไป๋ อย่าพูดจาส่งเดช”
เสี่ยวไป๋ทำหน้าซื่อ “แต่มาโรงหมอก็ต้องมารักษาโรคสิ หรือจะมากินข้าวเล่า? หากไม่ได้ป่วยแล้วจะมาที่นี่ทำไม!”
นางกำนัลที่อยู่ด้านหลังองค์หญิงหย่งเจียทนฟังต่อไปไม่ไหว จึงตวาดว่า “บังอาจ! อยู่ต่อหน้าองค์หญิงยังกล้าล่วงเกินอีกหรือ!”
“องค์หญิง?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนแสร้งทำท่าประหลาดใจ “ท่านคือองค์หญิงหรือ?”