กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 170 สมดังปรารถนา
หลังจากกินเสร็จ ในที่สุดกวนอินหนูก็ง่วงแล้ว
ลู่ฉือเรียกองครักษ์ที่ซ่อนอยู่ในที่มืดให้ออกมาแบกเขา แล้วชี้ไปทางเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “คุ้มกันพวกเขากลับไปก่อน”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “เจ้าไม่กลับหรือ? มีธุระสินะ! เช่นนั้นก็ไปจัดการก่อนเถอะ”
ลู่ฉือยิ้มกล่าวว่า “ไม่ใช่ข้า แต่เป็นพวกเรา ไปเถอะ ข้าจะพาเจ้าเดินเที่ยวอีกหน่อย”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “ไม่ต้องแล้วกระมัง”
พวกเรามีกันอยู่แค่นี้ ยังต้องแบ่งกันกลับหลายรอบอีกหรือ!
อีกอย่าง วันนี้กินไปเที่ยวไปจนข้าเหนื่อยแล้ว
ลู่ฉือกลับจูงมือนางเดินเข้าไปในฝูงชน
หลิ่วอวิ๋นเหมียนจึงได้แต่โบกมือให้เสี่ยวไป๋ แล้วเดินตามลู่ฉือไป “จะไปที่ใดหรือ?”