บทที่ 169 ท่านแม่เป็นของข้าแต่ผู้เดียว

บทที่ 169 ท่านแม่เป็นของข้าแต่ผู้เดียว

หลิ่วอวิ๋นเหมียนกับลู่ฉือพากวนอินหนูและเสี่ยวไป๋ไปหาอะไรกิน ทั้งยังซื้อเนื้อให้เปาจื่อกินด้วย

กวนอินหนูได้ยินเสียงคนขายขนมแป้งดอกไม้ทองคำอยู่ไกล ๆ ก็ร้องอยากกินขึ้นมา

หลิ่วอวิ๋นเหมียนลุกขึ้นกล่าวว่า “ข้าไปซื้อเอง”

ลู่ฉือกลับกดนางให้นั่งลง “เจ้านั่งเถิด คนเยอะ ข้าไปเอง”

พูดจบ เขาก็ก้าวขายาวทั้งสองข้างเบียดเข้าไปในฝูงชน

ตอนลู่ฉืออยู่ เสี่ยวไป๋ไม่ค่อยกล้าพูด

นางกลัวลู่ฉือ รู้สึกอยู่เสมอว่าอีกฝ่ายเข้มงวดอย่างยิ่ง

ดังนั้นพอลู่ฉือจากไป นางก็เริงร่าขึ้นมาทันที

เสี่ยวไป๋ขยิบตาให้หลิ่วอวิ๋นเหมียน “ท่านโหวอยากให้เจ้าคลอดลูกให้เขา ฮี่ ๆ”