บทที่ 159 จดหมายลาตาย

บทที่ 159 จดหมายลาตาย

คนในตระกูลหานเข้าไปเยี่ยมหานฉางชวน

หลิ่วอวิ๋นเหมียนยืนอยู่ใต้ระเบียง มีสาวใช้ยกเตามือมาให้

เตามือนั้นงดงามประณีตมาก ทั้งยังเป็นของสตรี ข้างในน่าจะใส่เครื่องหอมไว้ กลิ่นหอมอบอวล

“แม่นางหลิ่ว นี่เป็นของที่ฮูหยินน้อยรองให้บ่าวนำมาให้ท่าน โปรดรอสักครู่ หากต้อนรับไม่ทั่วถึง ขอท่านโปรดอภัย”

ฮูหยินน้อยรอง?

หลิ่วอวิ๋นเหมียนลองนึกดู เมื่อครู่นางเหมือนจะเห็นสตรีอายุน้อยคนหนึ่งแวบ ๆ ผิวขาว หน้าตาสะสวย คิ้วตาอ่อนโยน น่าจะเป็นพี่สะใภ้รองที่ลู่ฉือบอกว่าคุ้นเคยด้วย

หลังออกมาจากข้างใน พวกเขาก็ปฏิบัติต่อหลิ่วอวิ๋นเหมียนราวกับผู้ช่วยชีวิต ทั้งยังสุภาพกับนางอย่างยิ่ง