บทที่ 158 พบกันครั้งแรกชวนกระอักกระอ่วน

บทที่ 158 พบกันครั้งแรกชวนกระอักกระอ่วน

“รบกวนน้องสะใภ้แล้ว” แม้หานฉางชวนจะป่วยจนผ่ายผอม แต่ก็ยังคงอ่อนโยนราวหยก

หานผิงชวนเมื่อเทียบกับพี่ใหญ่แล้ว ราวกับเกิดมาผิดเผ่าพันธุ์ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันเลย

หานฉางชวนให้สาวใช้ยกผ้าเช็ดหน้ามา วางคลุมข้อมือเพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัส

ทว่าลู่ฉือก้าวขึ้นมาดึงผ้าออกทันที “พี่ใหญ่ ไม่ต้องหรอก”

หลิ่วอวิ๋นเหมียนพยักหน้า “ไม่จำเป็นจริง ๆ”

นางยื่นมือวางนิ้วบนชีพจรหานฉางชวน อาจเป็นเพราะปลายนิ้วเย็นเล็กน้อย หานฉางชวนจึงขยับนิดหนึ่ง แต่จากนั้นก็อยู่นิ่ง ๆ ให้นางจับชีพจร

หลิ่วอวิ๋นเหมียนตั้งสมาธิจับชีพจร ผ่านไปครู่ใหญ่จึงกล่าวว่า “ปอดของท่านมีความบกพร่องอยู่…”