กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 111 ข้าไม่อยากขุดผักป่า
ตอนกินข้าวเย็น หลิ่วอวิ๋นเหมียนพบว่าอันหู่ไม่อยู่แล้ว
“ข้าให้เขาไปจัดการธุระบางอย่าง อาจต้องใช้เวลาสองสามเดือนกว่าจะกลับมา” ลู่ฉือกินข้าวอย่างสงบนิ่ง ไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา
“แล้ว...จะกลับมาทันฉลองปีใหม่หรือไม่?”
“ไม่แน่”
“อ้อ”
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในสมองของหลิ่วอวิ๋นเหมียน
—หรือว่าเขากลับไปจัดการงานแต่งของลู่ฉือ?
อ้อ ต้องใช่แน่ ๆ
แต่ลู่ฉือไม่พูด นางก็ไม่ถาม