กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 110 นางไม่ใส่ใจ
“ช่างดื้อรั้นเสียจริง” หานผิงชวนกล่าว “อีกอย่าง หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ช่วยเจ้าไม่ใช่หรือ?”
“นางเป็นคนของข้า เป็นของข้า”
“ก็ทำให้หลี่เจียวเจียวกลายเป็นคนของเจ้าเสียสิ!”
“ไม่ต้องเกลี้ยกล่อมแล้ว” ลู่ฉือรู้ว่าพูดเรื่องนี้กับหานผิงชวนก็เหมือนคุยกับคนละเรื่อง จึงตัดบทอย่างรวบรัด
ในใจเขามีแผนแล้ว
“ข้าว่าหลี่เจียวเจียวว่างเกินไป” ลู่ฉือกล่าวพลางหัวเราะเย็นชา “หาเรื่องให้ทำสักหน่อย”
เขาเล่าแผนของตนให้ฟัง
หานผิงชวน: “...เซียวเหยี่ยน เจ้าใจร้ายเกินไปแล้วกระมัง”
หลี่เจียวเจียวมาจงหยวนเพื่อช่วยคน แต่เซียวเหยี่ยนกลับไปจุดไฟเผาถึงถิ่นของนาง?