กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 112 ข้ากับฮูหยินร่วมเป็นร่วมตาย
“ฮูหยินเป็นอะไรไป?” ลู่ฉือได้ยินเสียงหลิ่วอวิ๋นเหมียนสูดลมหายใจเฮือก จึงอดเอ่ยถามไม่ได้ ท่านแม่
“ลู่ฉือ หากฮ่องเต้มีพระบัญชา เจ้าคงไม่คิดขัดราชโองการหรอกกระมัง!”
ลู่ฉือกล่าวว่า “ข้าก็คิดเช่นนั้น”
“แต่ถ้าเจ้าขัดราชโองการ ฮ่องเต้จะพิโรธจนสั่ง ‘ฉับ’ ข้าซึ่งเป็นตัวปัญหาทิ้งไปเลยหรือไม่?”
ชีวิตน้อย ๆ ของนางกำลังตกอยู่ในอันตรายแล้ว!
ลู่ฉือ “……”
หากเจ้าพูดว่าโทษขัดราชโองการจะพัวพันถึงเก้าชั่วโคตร ข้าคงรู้สึกว่าน่าเชื่อถือกว่านี้
“เช่นนั้นข้าก็ไม่อยู่ต่อคนเดียว ข้าจะตายตามฮูหยินไป ท่านแม่”
“อย่า ๆ เจ้ามีชีวิตพอแล้ว แต่ข้ายังมีชีวิตไม่พอ!”