บทที่ 106 คนเลวใช่ว่าจะเลวหรือ

บทที่ 106 คนเลวใช่ว่าจะเลวหรือ?

กวนอินหนูบอกว่าอยากกินลูกชิ้นกุ้ง หลิ่วอวิ๋นเมี่ยนจึงให้เงินเขาพวงหนึ่ง ให้ไปซื้อกุ้งจากเด็ก ๆ ในหมู่บ้านมาหนึ่งเข่ง

นางจะลงมือจัดการกุ้งเอง แต่ลู่ฉือไม่ยอม

เพราะเมื่อคืนหลิ่วอวิ๋นเมี่ยนนอนตกหมอน ตอนนี้คอยังเอียง ร้องเจ็บไม่หยุด

“ข้าทำเองก็พอ เจ้าอยู่ข้าง ๆ คอยสอนข้า”

ดังนั้น ตอนที่ไป๋หลินมาถึง ลู่ฉือกำลังนั่งอยู่ในลานบ้าน…

แกะเปลือกกุ้ง

ส่วนหลิ่วอวิ๋นเมี่ยนนอนตะแคงบนเก้าอี้เอนรับแดด พลางชี้โน่นชี้นี่ “นี่ เส้นกุ้ง! เจ้าลืมเอาเส้นกุ้งออกอีกแล้ว”

วันนี้ลู่ฉือใจลอยอย่างเห็นได้ชัด บางทีคงยังพะวงเรื่องพี่สาวของเขา

“อ้อ ได้”