บทที่ 105 หญิงชราร่ำรวยขึ้นมากะทันหัน

บทที่ 105 หญิงชราร่ำรวยขึ้นมากะทันหัน

“ได้” ลู่ฉือตอบรับ เขารู้สึกโชคดีและซาบซึ้งยิ่งที่ตอนนี้มีหลิ่วอวิ๋นเหมียนอยู่ข้างกาย

ความคิดของสตรี เขาเดาไม่ออกจริง ๆ

หลิ่วอวิ๋นเหมียนง่วงมากแล้ว แต่เห็นลู่ฉือเป็นเช่นนั้น นางก็ไม่กล้าหลับ พิงผนังพลางเคลิ้มหลับไป

ลู่ฉือเป็นคนบอกให้นางไปนอนก่อน นางจึงค่อยเอนกายลงหลับ

แต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็หลับไม่สนิท

ในฝันของนางมีแต่เรื่องนี้

เมื่อตื่นขึ้นกลางดึก ลู่ฉือกำลังเขียนและวาดอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ คงกำลังเพิ่มเติมบางอย่าง

เช้าวันถัดมา เขาก็ขี่ม้าเข้าเมืองอีกครั้ง บอกว่าจะไปหาหานผิงชวน

เขากลับมาตอนใกล้ค่ำ สีหน้าท่าทางกลับคืนสู่ความสงบเยือกเย็นดังเช่นปกติแล้ว