บทที่ 46 เผยร่างเดิมหรือ

บทที่ 46 เผยร่างเดิมหรือ?

รู้สึกว่าเพื่อนชู้ของลู่ฉือคนนี้เป็นคนน่าสนใจดี

ที่สำคัญ เขายังไม่ถูกท่านพ่อหักขา ก็นับว่ากระดูกแข็งไม่น้อย

ในดวงตาของลู่ฉือเผยแววอิจฉาเล็กน้อย ก่อนเลือนหายไปในพริบตา

เขากล่าวว่า “ตระกูลหานดียิ่ง ตอนข้ายังเด็ก ครึ่งหนึ่งของเวลาข้าเติบโตอยู่ที่ตระกูลหาน ตระกูลหานมีบุญคุณใหญ่หลวงต่อข้า”

น่าเสียดายที่สิ่งที่เขานำมาให้ตระกูลหาน ดูเหมือนจะมีแต่คลื่นลมไม่รู้จบ

หลิ่วอวิ๋นเหมียนคล้ายจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง

มิน่าเล่า คนตระกูลหานถึงไม่ห้ามปรามการตัดสินใจของหานผิงชวนอย่างเด็ดขาด เพราะในใจพวกเขาอาจมองลู่ฉือเป็นคนในครอบครัวไปแล้ว

รู้สึกว่าเป็นครอบครัวที่อบอุ่นทีเดียว