บทที่ 30 เก็บลูกไว้ ตัดพ่อทิ้ง

บทที่ 30 เก็บลูกไว้ ตัดพ่อทิ้ง

หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ้มแล้วพยักหน้า

จางซื่อไม่ได้ซักถามต่อ เพียงกำชับให้นางเก็บเงินตำลึงให้ดี ระวังตัวไว้ให้มาก อย่าไปบอกใครอะไรทำนองนั้น

หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้ว่าพี่สะใภ้คนนี้แม้จะเก่งกาจ แต่ก็มีจิตใจอบอุ่น จึงเชื่อฟังอย่างว่าง่าย

คิดไม่ถึงว่าจางซื่อจะวกกลับมาพูดเรื่องให้นางซักเสื้อผ้าให้ลู่ฉืออีก

“บุรุษคนไหนไม่หวงหน้าตาบ้าง? อีกอย่าง เจ้ารักน้องเขยแล้วจะเสียเปรียบได้หรือ? น้องเขยเป็นคนมีมโนธรรม ไม่มีทางปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี ชีวิตคู่จะมาคิดเล็กคิดน้อยไม่ได้ ต้องเห็นอกเห็นใจกัน...”

หลังถูกสั่งสอนอีกยก หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ได้แต่พยักหน้า

—ปากของจางซื่อช่างทำให้คนตั้งรับไม่ทันจริง ๆ