บทที่ 31 ผู้มาเยือนยามดึก

บทที่ 31 ผู้มาเยือนยามดึก

ลู่ฉือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “ช่างเถิด”

หลิ่วอวิ๋นเหมียน:???

หรือความคิดลับ ๆ ของนางถูกมองทะลุแล้ว?

“ข้า...มีบุตรชายชื่อกวนอินหนู ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่ได้ยินเสียง ดังนั้นจิตใจจึงยังไม่เปิด” คราวนี้ลู่ฉือพูดความจริง

หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ่งมั่นใจ

กวนอินหนูคนนี้ ก็คือกวนอินหนูคนนั้น

“หากเขามา ต้องพาคนที่คอยดูแลเขามาด้วย บ้านไม่มีที่ให้อยู่” ลู่ฉือกล่าว

“ไม่ได้ยินเสียงหรือ?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนแสร้งทำเป็นกล่าว “บางทีอาจไปล่วงเกินสิ่งต้องห้ามอะไรเข้า ก็เป็นได้ พาเขามาให้ข้าดูเถิด บางทีอาจพบต้นเหตุ แล้วช่วยให้จิตใจเปิดขึ้นก็ได้!”