บทที่ 29 ความเอาใจใส่เล็ก ๆ ของลู่ฉือ

บทที่ 29 ความเอาใจใส่เล็ก ๆ ของลู่ฉือ

ระหว่างทางกลับบ้าน หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดอยู่ว่าจะเอ่ยกับลู่ฉืออย่างไร ว่านางเต็มใจรับเด็กคนนั้นมาอยู่ด้วยชั่วคราว

— นางไม่ได้คิดจะอยู่ด้วยกันระยะยาวในอนาคต เพียงอยากพยายามช่วยให้เด็กคนนี้รับรู้โลกใบนี้ได้ดียิ่งขึ้น

เมื่อสบดวงตาสะอาดบริสุทธิ์คู่นั้น ใจต้องแข็งกระด้างเพียงใดจึงจะไม่หวั่นไหว?

อย่างน้อยนางก็ทำไม่ได้

นางอดตำหนิลู่ฉือในใจไม่ได้อีกแล้ว

นางปฏิเสธไปแค่ครั้งสองครั้ง เหตุใดเขาถึงไม่รู้จักพยายามตื๊อต่อ?

เฮ้อ ที่จริงเขามีอาการหวาดระแวงว่าถูกปองร้าย หากนางเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน ไม่แน่ว่าเขาจะคิดไปต่าง ๆ นานาอย่างไรอีก

น่าหงุดหงิด