กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 28 ข้ายอมแพ้ ข้ายอมรับแล้ว
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดแล้วคิดอีก สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยเรื่องกวนอินหนูขึ้นมาก่อน
ก็ไม่ใช่ลูกนางเสียหน่อย ใครกันจะร้อนใจ?
นางอยากรู้นักว่าลู่ฉือจะอดทนได้ถึงเมื่อไร ถึงจะยอมพูดเรื่องลูกชายขึ้นมา
นางเล่าให้ลู่ฉือฟังว่าเถ้าแก่หวังช่วยเมิ่งหวยออกเงินห้าร้อยเงินตำลึง
“ท่านพี่ เมิ่งหวยก็เป็นแค่นายอำเภอผู้ช่วยคนหนึ่ง คุ้มค่าหรือที่จะควักเงินตำลึงมากมายไปประจบเขา?”
เถ้าแก่หวังทุ่มทุนมหาศาลจริง ๆ
“เมิ่งหวยเป็นเพียงนายอำเภอผู้ช่วยก็จริง แต่เขาก็เป็นน้องเมียของนายอำเภอด้วย”
“หา? ยังมีความสัมพันธ์เช่นนี้ด้วยหรือ”
“อืม เจ้ายังอยากถามอีกหรือว่า” ลู่ฉือเอ่ยยิ้ม ๆ “ต่อให้เป็นนายอำเภอ ก็ยังคุ้มค่ากับเงินตำลึงห้าร้อยตำลึงหรือไม่?”