บทที่ 5 ซาลาเปาที่แย่งมา

บทที่ 5 ซาลาเปาที่แย่งมา

เช้าวันต่อมา หลิ่วอวิ๋นซิ่งถูกเลียจนตื่น

เมื่อลืมตาขึ้น นางก็เห็น “แมวน้อย” ตัวหนึ่งอยู่ข้างหมอน กำลังเลียหน้านางอย่างน่ารักน่าเอ็นดู พลางส่งเสียงครางหงิงอย่างสัตว์ตัวเล็ก

แววตาไร้เดียงสานั้นราวกับกำลังบอกว่า “ท่านแม่ หิวแล้ว ขอข้าวกิน”

หลิ่วอวิ๋นซิ่งได้สติอยู่ครู่หนึ่ง ถึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนอันหู่พูดถึงเสือดาวลายทอง

นางมองดูอย่างละเอียด แต่ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรพิเศษ ดูคล้ายแมวตัวหนึ่งมาก เพียงแต่บนตัวมีสีทองอ่อนจริง ๆ

ในเมื่อมันมาหาถึงที่ ก็อย่าหาว่านางรับไว้ล่ะ

“เด็กดี” นางอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นจากเตียง

โอย ปวดเมื่อยไปทั้งตัว รู้สึกทรมานเสียจริง

ร่างกายนี้ไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว