บทที่ 4 ความมหัศจรรย์ของมิติการแพทย์และยา

บทที่ 4 ความมหัศจรรย์ของมิติการแพทย์และยา

นั่นคือมิติการแพทย์และยาของนาง!

ชาติก่อนมันเป็นกำไลข้อมืออย่างชัดเจน หลิ่วอวิ๋นซิ่งนึกว่าชาตินี้จะไม่มีแล้ว ไม่คิดเลยว่ามันจะตามมาด้วย

หลิ่วอวิ๋นซิ่งไม่กล้าแสดงความผิดปกติออกมา ทว่าในใจกลับตื่นเต้นอย่างยิ่ง

มิติการแพทย์และยาของนางติดตามมาด้วยแล้ว ต่อให้นางรักษาคน ก็ยังเลี้ยงตัวเองได้

นางเก็บข้าวของอย่างไม่แสดงอาการ แล้วจึงออกมาจากห้องครัว

หลิ่วหมิงเหรินกำลังดึงลู่ฉือคุยเรื่องที่นา อีกฝ่ายคงให้ความร่วมมืออยู่ไม่น้อย เขาจึงพูดอย่างออกรสออกชาติ

พี่รองหลิ่วหมิงอี้กำลังเลื่อยไม้อยู่เงียบ ๆ ข้าง ๆ เขาเป็นช่างไม้ กำลังรับจ้างทำงานให้ผู้อื่น

ยามนี้น้องสามหลิ่วหมิงหลี่ออกไปแล้ว เขาขึ้นเขาไปหาหนังงู ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวยาสำคัญของเกาซื่อ

ลู่ฉือถอนหายใจพลางกล่าวว่า “พี่ใหญ่ ที่บ้านมีงานอะไร ท่านเรียกข้าไปช่วยได้เลย แม้ข้าจะทำได้ช้าหน่อย แต่อย่างน้อยก็พอช่วยแบ่งเบาได้”