เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123
ฟางข่ายฟังหลี่ว์เสี่ยวกับหลินจินเฉิงพูดรับส่งกันไปมา มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มดูแคลน
เขามองหลี่ว์เสี่ยวต่ำกว่าตัวเองมาโดยตลอด
ที่เมื่อครู่เดินเข้าไปทักทาย ก็เพียงเพราะต้องการวางหมากไว้สำหรับช่วงที่รายการออกอากาศเท่านั้น
ฟางข่ายกล่าวด้วยน้ำเสียงเหมือนผู้ใหญ่กำลังสั่งสอนว่า “หลี่ว์เสี่ยว ต่อให้เธออยากทำตัวเป็นคนรวยแค่ไหน ก็ไม่ใช่ว่าจะอวดรวยกันแบบนี้ได้”
เขามีรถเบนซ์ราคาหลายล้านหยวน จึงอาศัยสิทธิพิเศษของเจ้าของรถซื้อตั๋วห้องรับรองพิเศษมาได้
แล้วคนที่สามารถมอบตั๋วห้องรับรองพิเศษให้เพื่อนตั้งสามสิบกว่าใบ จะมาเป็นเพื่อนกับหลี่ว์เสี่ยวได้อย่างไร?
“แค่นี้ก็นับว่าอวดรวยแล้วเหรอ?” หลี่ว์เสี่ยวแปลกใจอย่างมาก “นายกำลังดูถูกใครอยู่กันแน่?”
หลินจินเฉิงหัวเราะเช่นกัน “ดูออกเลยว่านายไม่สนิทกับเสี่ยวเสี่ยวจริง ๆ ตอนฉันอวดรวย ฉันไม่ได้ประหยัดขนาดนี้สักหน่อย”
ฟางข่าย “?”