กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 257 เจ้าคืออีกาทอง ไม่ใช่เต่าทอง!
พอจับความรู้สึกคับแค้นปนเจ็บใจของไท่อีได้
มือของอู๋เทียนก็ยิ่งขยับเร็วขึ้นกว่าเดิม แถมยังพูดพลางหัวเราะร่าเริงว่า
“โธ่เอ๋ย...”
“อย่าใจแคบนักสิ!”
“ต่อให้ข้าไม่เก็บ ปล่อยให้มันร่วงหายไปในความโกลาหลนี้ มันก็สูญเปล่าไม่ใช่หรือไง?”
ไท่อีถึงกับพูดไม่ออกไปในทันที
ตัวข้าเก็บกลับคืนมาเองไม่ได้หรือไงกัน?
ยามนี้ในใจเขาเสียใจแทบแย่ ได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองไม่หยุด
‘ข้านี่มันโง่แท้ๆ...’