กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 256 กายจริงผานกู่ ซัดไท่อี้น่วม
พออู๋เทียนออกมาพ้นฟ้าดินหงหวง
ก็รู้สึกปลอดโปร่งสบายตัวไปทั้งร่างทันที!
รูขุมขนทั่วร่างนับร้อยล้านแทบจะเปิดกว้าง ร่างกายคันไม้คันมืออยากจะกลืนกินปราณความโกลาหลเข้าไปเสียให้ได้...
คราวก่อนตอนที่อู๋เทียนทะลวงขั้น
เขาได้สูบกลืนปราณความโกลาหลอย่างบ้าคลั่งจนยัดเข้าไปแน่นเต็มแดนหยวน แต่พอนานเข้าพลังของเขาก็ยิ่งสูงขึ้น แดนหยวนก็เบิกขยายออกไปเรื่อยๆ จนปราณเหล่านั้นแทบจะถูกใช้หมดเกลี้ยงไปตั้งนานแล้ว!
ช่วยไม่ได้จริงๆ...
ก็รากวิญญาณปฐมกาลของอู๋เทียนมีเยอะเกินไป
แต่ละต้นล้วนหิวโซรอการป้อน ทั้งยังเริ่มพึ่งพาปราณความโกลาหลในการบำเพ็ญเพียรได้แล้ว แม้ปราณความโกลาหลจะหลอมรวมยาก แต่กลับใช้การได้ดีกว่าปราณวิญญาณปฐมกาลเสียอีก!
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ได้เริ่มลงมือดูดซับ