กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 258 เชอะ ยอมแพ้ก็ยอมแพ้สิ!
ไท่อียังคงเงียบกริบ
พอมองแสงสีทองที่อบอวลอยู่รอบระฆังความโกลาหล อู๋เทียนก็ชักจะหมดอารมณ์ ได้แต่บอกไปว่า
“ช่างเถอะ ช่างเถอะ...”
“เจ้าไม่ต้องหนีแล้ว!”
ระฆังความโกลาหลมันแข็งเกินไปจริงๆ
ตอนอู๋เทียนมายังความโกลาหล เขาโยนไม้บรรทัดวัดฟ้าหงเหมิงให้ตี้เจียงไปแล้ว ไม่อย่างนั้นคงพอลองดูได้อีกสักตั้ง...
หากยื้อต่อไปเรื่อยๆ อาจจะมีโอกาสบั่นทอนพลังเวทของไท่อีจนหมดเกลี้ยงแล้วจัดการเขาได้ในที่สุด แต่มันต้องเสียเวลาไปมากเท่าไรกันเล่า
สองเผ่าอูกับเย่ายังคงเผชิญหน้ากันอยู่