กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ใช่แล้ว ที่นี่คือดวงจันทร์ ลู่สวิน นายปลอดภัยแล้ว”
ลู่เสวี่ยฉีเอ่ย
ลู่สวินปล่อยมือที่จับจูงเธอไว้
“ขอบใจนะ”
ลู่สวินเอ่ย
อารมณ์ความรู้สึกของเขาค่อนข้างจะซับซ้อนอยู่บ้าง
เขาต่อต้านหนิงเชียนเชียนมาโดยตลอด ทว่าสุดท้ายกลับต้องพึ่งพาสิ่งของที่หนิงเชียนเชียนมอบให้ถึงหนีรอดออกมาได้
แม้จะกล่าวว่า
ต่อให้ไม่มีของสิ่งนั้น ลู่สวินอาศัยโลหิตโบราณปฐมกาลก็ควรจะหลุดพ้นจากวงล้อมได้เช่นกัน
ทว่าต่อหน้ายอดฝีมือของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน โลหิตโบราณปฐมกาลย่อมไม่อาจเปิดเผยออกไปได้