กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“พี่เสวี่ยฉี...”
“นายอย่าคิดมากเลย นี่ก็แค่เพื่อตอบแทนนายเท่านั้น”
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่า
ภายในโถงตำหนักอันมืดมิด เสียงสนทนาพลันดังขึ้น
หลังจากที่ลู่เสวี่ยฉีปลดเปลื้องอาภรณ์ออก ลู่สวินก็มิอาจหักห้ามใจได้ จึงเลือกที่จะปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
ทั้งสองคนต่างเคยล่วงเกินความสัมพันธ์ขั้นนั้นกันมาแต่แรกแล้ว
ยิ่งบวกกับลู่เสวี่ยฉีเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
หากลู่สวินยังไม่ทำอะไรเลย นั่นสิถึงจะผิดปกติ
“พี่เสวี่ยฉี...”
“วางใจเถอะ ฉันไม่ตามตอแยนากหรอก เอาล่ะ ฉันไปส่งนายกลับนะ”